Bezoek de Expo 58
9 05 2006
De Expo 58 dankt zijn aantrekkingskracht aan het onbegrensde optimisme en het geloof in de vooruitgang van die tijd. Maar ook de paviljoenen, met hun dynamische bouwstijlen, spreken tot de verbeelding. Voor anderen is het dan weer de pretparksfeer, de Vlaamse kermis die hen van de Heizel anno 1958 doet dromen.
Om de Expo 58 te kunnen herbeleven, heb ik op Google Earth een kaart van het tentoonstellingspark 
gelegd. Daarop heb ik alle paviljoenen aangeduid. Van de meeste gebouwen heb ik ook een foto teruggevonden, die kan je zien door op de grote icoontjes te klikken. Door de transparantieknop te gebruiken kan je de kaart in- en uitfaden. Zo kan je de vergelijking maken tussen 1958 en vandaag. De originele kaart van de Expo 58 
kan je ook op Google Maps bekijken.
De meeste paviljoenen werden na de Expo weer afgebroken. Maar een aantal gebouwen werd eind 1958 gedemonteerd en elders weer opgebouwd. Daarom heb ik een tweede kaart gemaakt met alle overblijfselen van de Expo 58 . Het erfgoed van de wereldtentoonstelling is vaak ook op heel verrassende bestemmingen terechtgekomen, en sommige ex-paviljoenen vervullen nog heel verrassende functies.
Om je helemaal weer in 1958 te wanen, kan je ook het Atomium in 3D downloaden. Die werd gemaakt door Gerard, ook bekend als CyberZorglup op de Google Earth Community.
(Voor meer nieuws over Expo 58 : blog.atomium.be)
RSS Artikels
Expo 58 : nous avions 35 et 30 ans - un bel âge ! Nous avons eu la chance de pouvoir aller 4/5 fois à l’Expo et d’en garder de nombreux souvenirs heureux : les pavillons russe ( et son cinérama pas trop cher ) , américain ( la télévision en -mauvaises -couleurs), français ( un résumé bric à brac de la France, canadien (découverte du roti de porc à l’ail - un pavillon déménagé à Genk ), etc, etc.
GEZOCHT/NOUS CHERCHONS; DES HISTOIRES VECUES/DE WAAR GEBEURDE VERHALEN. Naar aanleiding van de vijftigste verjaardag van de Wereldtentoonstelling is Bruxelles nous appartient-Brussel behoort ons toe (BNA-BBOT), samen met erfgoedcel Brussel op zoek naar getuigenissen over deze prachtige periode. En 2008, un livre, basé sur ces témoignages sera publié et des expos mobiles bougeront en ville.
Sinds 7 jaar verzamelt deze vzw verhalen over Brussel en beschikt nu over meer dan 1000 gesprekken, consulteerbaar online of te beluisteren in de verhalenwinkel.
Depuis 7 ans cette asbl rassemble des histoires des habitants de Bruxelles et dispose d’une bibliothèque sonore de plus de 1000 conversations, consultable online ou écoutable dans le magasin d’histoires.
Bent u een Babbeleer Expo 58, of wenst u in gesprek te gaan?
Neem dan contact op met muriel;02/223 21 51 soyez les bienvenues;
Rue de Laekensestraat 119, 1000 Bruxel. muriel@bna-bbot.be
http://www.blinddate58.be - Expo 58 -
weinigen weten dat Expo 58 op postzegelvlak eveneens een ware gebeurtenis was. Ik heb daarom ook een website gemaakt die daarover gaat. Ik zoek ook langs deze weg iemand die mij kan helpen met de vele vragen die ik nog heb. dus zoek ik iemand die tijdens expo 58 ook postzegels verzamelde en die me daar meer over kan vertellen. Reacties via email. Je comprends le français, I understand English.
Het zal wel op en top Belgische zijn dat alle initiatieven aangaande een herdenking van de Expo 1958 in het jaar 2008 niet of bijna niet van de grond komen. Kon men in 1958 meer dan 42 miljoen bezoekers mobiliseren om de “echte” expo te bezoeken dan zal er nog veel water door de zee moeten stromen om voor het “50 jaar EXPO 58″ slechts 1% van dit bezoekers aantal bij mekaar te brengen.
Zolang de initiatieven die worden opgestart bemand worden door - misschien wel gedreven- jongelingen zal van de sfeer van toen niets terug te vinden zijn.
Personen die dagelijks met Expo 58 bezig zijn en het zelf hebben meegemaakt hebben heel andere ideeën over een herdenking.
Een boek met anekdotes is niet zo nieuw als het wel mag klinken. Een verzamelaar liet bijna 10 jaar geleden op TV al verstaan dat hij een boek aan het schrijven was met anekdotes van de Expo.
Misschien is verjonging in de politiek wel aan de orde maar een herdenking aan de Expo 58 daar heeft men nu senioren en hun ideeën voor nodig.
Ja, op en top Belgisch ook om te zagen. Natuurlijk is dit project in overleg met senioren, het zijn namelijk die personen die in gesprek zullen treden met de jongeren (die al dan niet in de politiek zitten). Momenteel hebben we een veertigtal personen die het aandurven om in conversatie te gaan en dit te laten opnemen om minidisc en de verbeelding van die tijd door te geven aan de volgende generaties die op hun beurt ook wat te bieden hebben.
Geef jezelf een conversatie kado!
Welkom op http://www.blinddate58.be
Hallo,
ik ben leerkracht in het Sint-Pauluscollege in Wevelgem, ons schoolgebouw is het paviljoen van Expo 58 van Joegoslavië. aangezien Expo 58 50 jaar bestaat, bestaat ook ons schoolgebouw 50 jaar. Wij vieren dat vanaf januari 08 met allerhande activiteiten: tentoonstelling, projectweek, festival, sportfestijn, … vooral voor de tentoonstelling en de projectweek zijn we nog op zoek naar materiaal dat ons eigen bronnenmateriaal zou kunnen aanvullen. Wie materiaal heeft dat we zouden kunnen lenen gedurende een maand of vier, kan mij altijd contacteren via de site van onze school: http://www.spwe.be
Hallo,
Sinds vorig jaar ben ik in de ban van expo 58, ik heb reeds heel wat info en materiaal van toen. Ik werk als animator in het wzc de Liberteyt in Wondelgem.
Samen met de andere teamleden willen we vanaf april tot oktober verschillende activiteiten rond expo 58 realiseren.
Specifiek zoeken wij nog naar een hostesse met pakje van expo 58 om eventueel haar verhaal te komen doen bij ons. Enig ander materiaal of info is ook altijd welkom.
Alvast bedankt voor het mogelijke antwoord.
Rosita Dumortier
rositadumortier@ocmwgent.be
Wie beschikt over informatie over Lydie Doms, de miljoenste bezoeker van EXPO 58? Contacteer me via Andreas.everaerts@gmail.com
Samen met mijn vader heb ik toen als knaapje de wereldtentoonstelling bezocht.
Als kind uit een hardwerkend landbouwersgezin maakte die expo een overweldigende indruk, temeer daar ik dan dan toe niet verder dan de kerktoren van mijn geboortedorp Hombeek was geweest.
Wij trokken met de fiets tot Humbeek, moesten daar over de veerpont en namen daar de tram tot Brussel.
Als kind was ik opgegroeid met de idee dat alles wat men doet een nut heeft en voor het eerst zag ik daar gebouwen die mij helemaal niet functioneel leken. Dat wekte al enorm veel vragen op. Ik kon mij ook niet voorstellen dat al die inspanningen en kosten slechts voor enkele maanden werden gemaakt. Ik gaf mijn ogen de kost op tal van bouwwerken zoals het huzarenstukje van de Belgische bouwkunst, die geweldige overhellende betonnen piek, de stalen kabels van het dakgebinte van Marie-Thumas, het atomium zelf.
Voor het eerst in mijn jonge bestaan werd ik er geconfronteerd met abstracte kunst. Zelfs het enorme Ros Beyaerd ik keramiek vond ik té gestyleerd en niet mooi. Pas veel later leerde ik de abstracte kunst waarderen.
Natuurlijk leidde vader mij ook naar de land- en tuinbouw maar dat was allemaal zo anders dan thuis, zo mooi gerangschikt en niet realistisch.
Het was ook de eerste keer dat ik mensen met een andere huidskleur zag. Tot dan kende ik ze enkel uit de prentenboeken. De platte neuzen, dikke lippen en spierwitte tanden van de zwarten in nette maatpakken, de mensen met spleetogen, ik gaf mijn ogen de kost.
In het paviljoen van de Sovjet-Unie was er opvallend weinig volk. Enkel personeel.Ik was zelfs een beetje bang want de Russen, die waren toen dé vijand!
Elke jongen van die leeftijd interessert zich voor vlaggen van andere landen. De vlaggengroep maakte dan ook heel wat indruk op mij.
In een echt vliegtuig mogen gaan was ook een hele belevenis. Maar de luchtdoop met de helikopter zal waarschijnlijk voor ons te duur geweest zijn. De kabelbaan deden we wel aan. Ik had er een mooi fotootje van (het enige, samen met mijn vader, net als we uitstapten) maar Erfgoedcel Mechelen heeft dat geleend toen men een interview over de expo kwam afnemen en zij zijn het kwijtgespeeld. Dat vind ik heel erg.
Ook heel wat spitsvondigheden trokken mijn aandacht, zoals een wandelstok die als stoeltje kon fungeren.
Nog lang leefde het embleem (ster+bol+58) voort op tal van voorwerpen, zoals de schriften op school.
Ja, de expo heeft onuitwisbare sporen nagelaten en een geweldige indruk op mij gemaakt.
Geachte Heer, Mevrouw,
In 1958 was mijn vader als militair werkzaam op de Expo (ja er was daar ook een bureel met mil. politie). Er is een foto verschenen in een vermoedelijk
franstalig tijdschrift uit die tijd (Dimanche soir? Le matin?…). Daar stonden twee militairen op, een dikke en een lange dunne. Het onderschrift luidde ver-
moedelijk “Double Pat en Patachou”, wat zoveel betekent als de dikke en de dunne. Ik heb die foto indertijd gezien; één van die figuren was mijn vader. Graag zou ik een ex. van die foto willen terugvinden; indien iemand de dokumentatie wellicht bezit (tijdschriften van 180 dagen Expo) zou die mij een groot genoegen doen mij via mail een copietje te willen zenden van die foto.
Hartelijk dank,
J. Verberckmoes
Geachte
mensen die het kunnen weten vertellen op onze school (destijds Maria Mazzarello-Instituut, nu Don Bosco in Groot - Bijgaarden) dat één van onze schoolgebouwen afkomstig zou zijn van de Expo 58. Het zou gaan om het paviljoen van de Victoria-chocolade. In ‘59 werd het gebouw bij ons opgericht.
Bestaan er foto’s van dat paviljoen op de expo? We zouden graag n.a.v. 50 jaar expo in ons schoolblad een historiek van dat gebouw neerschrijven.
Daarom onze vraag: kunnen we foto’s bekomen van dat paviljoen en bestaan er documenten over de verhuis en de overdracht?
Alvast hartelijk bedankt!
Peter Leys
Ik kom even terug op mijn vraag van 9 april 2008 in verband met de vraag of er iemand mij een copie van de foto zou kunnen zenden waarop MP’s (militairen) staan; mogelijk maakten die gebruik van het lokaal van de bewakers van de Expo. Dus speciaal een oproep tot de mensen van de bewaking omdat die misschien eerder dan anderen kunnen beschikken over fotomateriaal. U kan mailen naar jo.verberckmoes@smcb.be
Op de expo was er ook een verkiezing van het mooiste kind. Mijn echtgenote heeft daar aan deelgenomen en was toen 3 jaar. Bestaan daar nog foto’s van of film. Kan iemand daaromtrent mij enige suggesties of filmmateriaal bezorgen.
Op de kaart met overblijfselen van Expo 58 las ik met verbazing over het lot van het Bell paviljoen. Vergis ik mij dan werkelijk ? Ik herinner me het, zo leek het mij althans, in originele staat bezocht te hebben ergens eind jaren negentig op het terrein van de Bell personeelsclub in Hoboken. Enige tijd later moest het plaats maken voor een nieuw gebouw genaamd “Extra Time”. Wat er daarna mee gebeurd is weet ik niet.
Toen lagen Hasselt en Oostakker nog hééél ver van elkaar. Mia Ramakers, werknemer Philips Hasselt, en Marcel Aerssens,werknemer Acec Gent, vertrokken met een bus met collega’s naar Brussels Expo. Op 5 juli 1958.
Wij zagen elkander in de Civitas Dei- om er wat te gaan drinken . Wij spraken af om samen de Ancien Belgique te gaan bezoeken ’s avonds. Wij spraken af, ik met mijn vriend Henri, en zij met haar vriendin Mich, onder het atomium.
En wat wij niet verwachtten, zij waren er toch gekomen.
En daar begon het sprookje. Wij hbben nu 50 jaar kennis, vandaag, en hebben vijf kinderen . Of hoe een dubbeltje rollen kan ….