Belgeoblog verhuist naar Sint-Joost

4 04 2008

080404_sintjoostparc.jpgDe komende week zal veel gemeen hebben met de vorige, namelijk dat ze zeven dagen heeft en dat de activiteit op deze blog zeer gering zal zijn. Ik ben namelijk aan het verhuizen. Daarbij hoort ook veel geverf en geknutsel, waardoor mijn aandacht even niet naar het geoweb gaat. Voor degenen die het willen weten: ik verhuis naar Sint-Joost-ten-Node, ooit door kunstschilders geroemd om zijn groen en glooiend landschap, nu een stadsjungle van beton en asfalt.

Ooit was Sint-Joost nog de rijkste gemeente van het land, nu is het de armste. En er zijn nog meer superlatieven voor deze gemeente gereserveerd. Het zou ook de kleinste en de dichtbevolkste gemeente zijn. Bovendien is de de gemiddelde leeftijd er het laagst, de werkloosheid het hoogst en de gezinnen het kroostrijkst. Het zou ook de gemeente zijn met het hoogste aantal verschillende nationaliteiten. Maar of dat allemaal ook echt waar is, weet ik niet zeker. De superlatieven zijn alleszins wel handig om bewonderende blikken en ‘dat gij daar durft wonen’-reacties te oogsten.

Het appartement dat ik gekocht heb, ligt op de 21ste verdieping in de Résidence Pacific . Eind jaren zestig werd het gebouw nog door de burgemeester aangeprezen, nu wordt het beschouwd als het meest lelijke en gehate gebouw van Sint-Joost. Alleen als je in het gebouw woont, heb je er geen last van. Veel van mijn toekomstige buren willen het dan ook liefst dynamiteren.

Om mijn nieuwe buren te overtuigen van mijn goede wil, heb ik - als inburgeringscursus - mij al toegelegd op de geschiedenis van Sint-Joost. Het resultaat is een Google Earth-bestand met een oude landkaart uit 1864, en met vijftig gegeolocaliseerde oude postkaarten. De landkaart toont het Sint-Joost nadat het in 1853 een groot deel van zijn grondgebied aan de stad Brussel moest afstaan. Ik heb de grenzen van het Groot-Sint-Joost van voor 1853 er aan toegevoegd, om aan te tonen wat een rijke gemeente het kan zijn. Het wordt dus hoog tijd dat we die kostbare 142 hectaren terugeisen.

Bedankt voor uw geduld en begrip, en tot heel binnenkort,
Pascal.