belgeoblog.be

Sinds het ontstaan van Belgeoblog.be, bijna twee jaar geleden, drapeerde ik regelmatig oude landkaarten uit de negentiende eeuw op Google Earth. Zo wordt de evolutie en geschiedenis van een stad frappanter voorgesteld. Denk maar de wijzigingen in het Brusselse stratenpatroon, of het verdwijnen van de Antwerpse dorpjes Wilmarsdonk en Oosterweel, de ontwikkeling van Linkeroever, de geboorte van de Genkse cités, of de forse uitbreiding van het Koninklijk Domein in Laken… Met een oude landkaart worden die ontwikkelingen des te duidelijker.

Ondertussen heb ik vijftien historische kaarten van Belgische steden op Google Earth gelegd. Het wordt dus hoog tijd om deze sporadisch gegroeide verzameling overzichtelijker te maken. Dat gebeurt nu dus met deze landkaarten-catalogus voor Google Earth. De rode lijnen tonen de grenzen van de kaart, in het tekstballonnetje vind je een link om de kaart te downloaden. In de linkerkolom is er ook een schuifknop waarmee je de transparantie van de kaart kan aanpassen.

Deze historische kaarten zijn nog leuker om te verkennen in combinatie met de oude postkaarten van Belgeoblog.be. Meer dan duizend oude foto’s geven samen met de landkaarten een nog duidelijker beeld van vervlogen tijden.

Dit is geen definitieve retrospectieve, de verzameling landkaarten zal blijven groeien uiteraard. Zo ben ik nog steeds op zoek naar een goeie digitale versie van een oude landkaart van Gent. Heeft iemand een tip ?

Op deze landkaart uit 1877 (4,8 MB) is Genk nauwelijks een straat of drie groot, een enorm verschil met de middelgrote industriestad die het vandaag is. Op Google Earth kan je deze tijdreis maken in één klik. Neem er ook de oude postkaarten bij van ‘Postcards from Belgium’ . In de verzameling zitten nu 80 postkaarten van Genk en omstreken, uit verschillende periodes.

Nu is Genk een middelgrote stad van ruim 64.000 inwoners, maar honderd jaar geleden was het een dorp, omringd door enkele gehuchten, heiden en moerassen. De omgeving van het dorp bleef lang pittoresk en onaangeroerd, waardoor Genk aan het begin van de 20ste eeuw veel aantrek kende bij kunstenaars.

Maar in 1901 werd een ontdekking gedaan die enorme gevolgen zou hebben voor Genk en heel Limburg. Toen ontdekte de Leuvense professor André Dumont een steenkoollaag in de diepe ondergrond van As, in 1902 in Winterslag. In 1914 werd de eerste steenkool naar boven gehaald, en de mijnen van Zwartberg, Waterschei en Winterslag werden geopend.

Na de Eerste Wereldoorlog stroomden de arbeiders naar Genk om te komen werken. Eerst Belgen, daarna Polen, Oekraïners, Italianen, Turken en Marokkanen. Die werden gehuisvest in snel opgetrokken tuinwijken in Engelse stijl. Vandaar dat Genk niet echt een centrum heeft zoals de meeste steden. De nieuwe bevolking werd vooral gehuisvest in cités naast de mijnen. Tussen 1920 en 1930 steeg de bevolking met meer dan 18.000.

Door de recessie in de steenkoolnijverheid gingen in de jaren tachtig de laatste Limburgse mijnen dicht. Dat was eerst een economisch drama voor Genk, maar de industrialisering kreeg een nieuwe impuls dankzij de snelweg E314 en het Albertkanaal. Nu is Genk uitgegroeid tot de derde industriestad van Vlaanderen. Genk heeft een grote binnenhaven en het grootste industriepark van Limburg, met Ford als bekendste werkgever.

Meer oude landkaarten op Google Earth

De Panorama-uitzending op Canvas van zondagavond ging over Galileo, het Europese satellietnavigatiesysteem. Dat geraakt maar niet uit de startblokken. Europa wil zijn eigen gps-systeem, want het huidige is in handen van het Amerikaanse leger. De 32 gps-satellieten worden namelijk beheerd vanop een luchtmachtbasis in Colorado Springs.

In de documentaire wordt de vraag gesteld waarom Galileo niet uit van de grond komt en of het wel nodig. Er komen ook enkele vernieuwende toepassingen van de gps-technologie ter sprake.

Zo is het Nederlandse bedrijf Eye Opener bezig met de ontwikkeling van zijn een videospel waarmee je kan meeracen met echte Formule 1-wedstrijden. Elke racewagen heeft zijn eigen gps op het dak, waarmee een gamer thuis live de exacte positie kan zien op zijn computer en virtueel kan meeracen.

Als dit mogelijk is, moet het mogelijk zijn om de race op Google Earth kunnen volgen. Ook de andere toepassingen die vermeld worden kunnen makkelijk ook hun weg naar Google Earth vinden.

In de documentaire wordt trouwens veel flitsend gebruik gemaakt van beelden van Google Earth om de overgang tussen de verschillende locaties te visualiseren.

Ik vond de documentaire inder geval heel interessant. De moeite waard dus om ze te herbekijken op vrtnieuws.net

Google lanceerde deze week de mobiele locatiebepaling zonder gps. Je kon Google Maps al gebruiken op je gsm. En als die een ingebouwde gps heeft, toonde Google Maps jouw exacte locatie. Maar vaak zijn gsm’s met ingebouwde gps niet goedkoop. Maar nu kan je dus ook jouw geolocatie te weten komen zonder dat je zo’n duur toestel nodig hebt. Wanneer Google Maps opent, toont een knipperende blauwe stip jouw locatie.

De nieuwst versie van ‘Google Maps for mobile’ maakt gebruik van de signalen van gsm-masten om te berekenen waar de gebruiker zich bevindt. Dat toont jouw locatie niet zo precies als een gps, maar het komt vaak in de buurt. Wanneer ik deze nieuwe versie testte, toonde Google Maps mijn locatie vier meter van mij verwijderd.

Maar ik zat wel binnen. Een gps is alleen in open lucht bruikbaar, met ‘My location’ van Google Maps kan je dus ook binnen jouw geolocatie te weten komen.

Ik heb de test gedaan in het centrum van Brussel, met tientallen masten in mijn buurt. Op het platteland zou de foutenmarge enkele honderden meters kunnen zijn, afhankelijk van de dichtheid van gsm-masten.

Google zegt in de New York Times dat het de locatie berekent door het samenvoegen van ‘passieve’ gsm-signaalgegevens met de exacte locatie van miljoenen gebruikers die wel gps op hun mobiel hebben en ook Google Maps gebruiken. Dat is de misschien de reden waarom Google Maps mijn huis zo accuraat kan tonen, omdat het weet dat ik mij vaak op die plek bevindt. (Update: Ik heb nog een test gedaan op een plek waar ik zelden kom, met dezelfde precisie als resultaat)

Natuurlijk vinden heel wat mensen dat zo hun privacy in gevaar komt. Misschien, maar Google benadrukt alvast dat er geen persoonlijke gegevens worden bewaard. En Google Maps kan ook eenvoudig worden uitgezet.

Hier is de video van Google die uitlegt hoe het werkt. Lees meer op de Google Mobile Blog.

Vandaag is het tijd voor politieke science-fiction. Belgeoblog flitst je naar het jaar 2040, wanneer de grenzen van Vlaanderen onherkenbaar veranderd zijn.

Het is uiterst onwaarschijnlijk, maar stel je het volgende voor: Vlaamse extreem-nationalisten hebben hun onafhankelijk Vlaanderen bekomen. Wallonië en Brussel zijn voor een Vlaming nu ook officieel het buitenland. Maar daar houdt het niet op. Met dezelfde argumenten waarmee voor een onafhankelijk Vlaanderen is gestreden, is men begonnen aan de opsplitsing van Vlaanderen. Geen communautaire strijd meer tussen noord en zuid, maar tussen oost en west. Te gek voor woorden, maar beeld je toch in: Limburg zet zich af van Vlaanderen omwille van zijn culturele eigenheid. De kustgemeenten willen meer autonomie om los van de Westhoek een eigen fiscale koers te kunnen varen, faciliteiten voor Sinjoren die in Oost-Vlaanderen wonen. Totaal absurd, maar lees toch nog even verder.

Hoe zou Vlaanderen in zo’n fictief scenario er kunnen uitzien? Dat zie je op deze kaart van Vlaanderen in 2040 . (of voor Google Earth ) Vlaanderen zoals we het vandaag kennen, bestaat dan niet meer. Onderling communautair gekibbel hebben ervoor gezorgd dat verschillende regio’s zich hebben afgescheiden en een eigen onafhankelijke koers zijn gaan varen.

Wat zou er in 2040 op Wikipedia te lezen zijn over Vlaanderen? In dit science-fictionverhaal zou dat dit kunnen zijn: “Voormalig gewest van het voormalige Koninkrijk België, werd nadien onafhankelijk. Door verschillende seperatistische bewegingen werd het land gebalkaniseerd. Nu bestaat de republiek Vlaanderen nog uit een ruime regio rond Gent…”

Lees de rest van dit artikel »

Gisteren pakte Google Maps uit met de ‘terrein’-voorstelling van onze wereld, dat toont hoogteverschillen, natuurgebieden, waterlopen, enz… Maar dat was niet de enige verandering. Google Maps kreeg nog twee functies die ons gebruik van de online kaarten drastisch kunnen veranderen.

Met Google Maps is het nu mogelijk om samen aan een kaart te werken. Dat kon al met Tagzania of Quikmaps, maar nu heeft Google die functionaliteiten in zijn eigen Google Maps geïntegreerd. Er zijn heel wat verschillen tussen de manier waarop Tagzania en Google Maps toelaten om bijvoorbeeld met collega’s of vrienden aan dezelfde kaart te werken. Stefan van Ogle Earth heeft die verschillen onderzocht.

Ik heb de nieuwe functie toegepast op een kaart met de woonplaatsen van de lezers van Belgeoblog.be, dat bent u. Ik heb de kaart opengesteld voor iedereen zodat iedereen plaatsaanduidingen kan toevoegen. Ga uw gang, laat op deze kaart van u horen. (Je moet wel een Gmail-mailadres hebben) De mogelijkheid om samen te werken aan één kaart, biedt perspectieven, maar er zijn ook valkuilen. Welke, dat zal uit dit experiment blijken. Ik wil natuurlijk ook graag weten waar mijn trouwe belgeobloggers wonen.

Een andere vernieuwing is de mogelijkheid om een kml- of kmz-bestand in Google Maps te laden. Dat bestand kan op jouw computer staan, of op internet. Dat bestand wordt dan toegankelijk op internet. Dat kan het makkelijker maken om bestanden die met Google Earth gemaakt zijn, te delen met grotere groepen van mensen. Helaas, het werkt niet. Het is mij nog niet gelukt om bestand te uploaden. Ik hoop dat die functie binnenkort wel werkt, ik denk dat ik er zeker gebruik van zou maken.

De officiële bekendmaking van deze laatste snufjes, vind je hier voor collaboratieve kaarten en hier voor het importeren van Google Earth-bestanden.